موسیقی در کنار تخیل و عاطفه از اجزا و عناصر اصلی ساختار شعر است که دارای جلوهها و جنبههای متفاوتی است. یکی از جنبههای موسیقی شعر موسیقی کناری است که در دو مبحث ردیف و قافیه بررسی میشود و در ساختار و کلّیّت شعر خصوصاًَ غزل اهمّیّت بسیاری دارد. از طرف دیگر عطّار یکی از برجستهترین عارفان و غزلسرایان زبان فارسی است که از ارکان اصلی ادبیات عرفانی خصوصاًَ غزل عارفانه به شمار میرود. لذا بایسته است در بررسی سیر ردیف در غزل فارسی غزل وی بررسی گردد و این نوشتار به دنبال آن است که به بررسی و تجزیه و تحلیل کمّی و کیفی ردیف و قافیه در غزل عطّار بپردازد. برای این کار ردیف و قافیهی غزلهای عطّار را استخراج نمود و به تجزیه و تحلیل کمّی و کیفی آنها پرداخت. نتایج حاصل نشان داد که عطّار بیشتر به کمّیّت موسیقی کناری توجه نموده و سعی در گسترش کیفی آن ندارد و در عین حال به صحت و رعایت قواعد ردیف و قافیه پایبند است.
