اقبال شاعر توانای شبهقاره پس از سرودن حدود 5000 بیت شعر به زبان مادری(اردو) به سرودن شعر به زبان فارسی روی آورد و آثار ماندگاری را از خود به زبان فارسی به یادگار گذاشت و او را به عنوان شاعر بزرگ فارسیگوی شبهقاره مطرح کرد. دلیل این رویگردانی و گرایش اقبال در بادی امر بدیهی و ساده به نظر میآید؛ اما اگر دقت شود جواب آن چندان ساده نیست و دلایل متعددی میتواند، داشته باشد. این نوشتار برای رسیدن به این دلایل دو دسته اسناد را بررسی نمود؛ یکی اشعار و اشارات خود اقبال دیگر نوشتههایی که پیرامون اقبال و اندیشهها و اشعار او نوشته شده است. ماحصل این بررسی این بود که عمدهترین دلایل فارسیگویی اقبال علاقهی شدید و تسلط او به زبان فارسی، ظرفیت و جذابیت زبان فارسی، احیای زبان و ادبیات فارسی در شبه قاره، مبارزه با ملی-گرایی و قومپرستی، استعمارستیزی، ایرانیالاصل بودن خود اقبال است.
