موسیقی شعر یکی از جنبههای مهم شعر است و دارای جلوهها و جنبههای گوناگونی است. یکی از جنبههای مهم آن، وزن عروضی است که در اصطلاح بدان «موسیقی بیرونی» گفته میشود. وزن در شعر آنقدر اهمیت دارد که در تعریف شعر آن را «کلام موزون و مقفی» گفتهاند و شاعران بزرگ از ارزش آن در ساختمان شعر غافل نبودهاند و جدیّت خاصی در تقویت آن داشتهاند. نوع توجه شاعران به موسیقی شعر و میزان توجه و عنایت آنان به اوزان و بحور مختلف عروضی بیانگر سبک خاص آنان در حوزهی موسیقی کلام است. در بررسی شعر وحشی بافقی خصوصاً غزلیات وی نیز یکی از جنبههای مهم و قابل بررسی موسیقی بیرونی یا همان وزن عروضی است. این نوشتار به دنبال آن است که موسیقی بیرونی یا همان وزن عروضی غزلهای وحشی بافقی را استخراج، دستهبندی و از جهت کمی و کیفی بررسی نمایند. در بررسی اولیه روشن شد که وحشی بافقی در غزل بیشتر از اوزان رایج شعر فارسی استفاده کرده است و تنوع اوزان در غزلیات او اندک است و مجموعاً از 16 وزن در 6 بحر عروضی استفاده کرده است که در مقایسه با دیگر شاعران نشان دهندهی تنوع کمتری در اوزان عروضی است. همچنین وحشی بیشتر پایبند سنتهای شعری است و پا را از حد متعارف اوزان شعری و اختیارات و زحافات رایج شعر فارسی فراتر نگذاشته است.
