مولانا به واسطه ی ذوق قصه پردازی نه تنها در مثنوی بلکه در غزل نیز قصه پردازی کرده و مجموعاً 89 قصه ی کوتاه و بلند را در غزلیات شمس آورده است. چنان که گاه در یک غزل دو یا سه قصه را آورده است. بررسی زاویه ی دید این قصه ها ما را با هنر مولانا در داستان پردازی آشنا می کند. مولانا در زاویه ی دید قصه های غزلیات شمس بیشتر از مثنوی و سایر آثارش نوآوری کرده و از شگردها ی هنری و بدیعی در روایت قصه بهره برده است که در نوع خود کم نظیرند و هنر مولانا را در داستان پردازی نشان می دهد و می توان رد پای بسیاری از جریانات نوین ادبی را در زاویه ی دید این قصه ها پی گیری کرد. مثل التفات و دگردیسی در زاویه ی دید، زمان پریشی در روایت به صورت «بازگشت به جلو»، زاویه دید دوم شخصو استفاده ی گسترده از زاویه ی دید درونی که بسیار بدیع و هنری وکم سابقه هستند و نشان دهنده ی هنر مولانا در داستان پردازی است.
