این پایاننامه به بررسی جامع شگردهای روایی و چالشهای ترجمه در مجموعه داستانهای «نمازخانه کوچک من» اثر هوشنگ گلشیری میپردازد. هدف اصلی این پژوهش، شناسایی و تحلیل دقیق تکنیکهای روایی مورد استفاده گلشیری در این مجموعه و بررسی چالشهای ترجمه این تکنیکها به زبان عربی با تأکید بر حفظ سبک و هویت متن اصلی است. در این پژوهش، ابتدا با مروری بر پیشینه تحقیق و مبانی نظری روایتشناسی (ژرار ژنت، باختین و دیگر نظریهپردازان)، چارچوب تحلیلی مناسبی برای بررسی شگردهای روایی فراهم شده است. سپس، داستانهای منتخب این مجموعه (عکسی برای قاب عکس خالی من، هر دو روی یک سکه، گرگ و عروسک چینی من) انتخاب شده و با استفاده از روش تحلیل محتوا، به طور دقیق مورد بررسی قرار گرفتهاند. در این تحلیل، تکنیکهای روایی کلیدی مانند زاویهدید اولشخص ثابت، زمانپریشیهای عمدی (پسنمایی و پیشنمایی)، جریان سیال ذهن، زبان چندلایه (ترکیب زبان محاوره، ادبی و شاعرانه) و ابهام عمدی شناسایی و نقش آنها در ساختار معنایی داستانها مورد بررسی قرار گرفته است. پس از تحلیل شگردهای روایی، چالشهای ترجمه این تکنیکها به زبان عربی مورد بررسی دقیق قرار گرفته است. در این بخش، مشکلات ترجمه هر یک از تکنیکهای روایی به طور جداگانه مورد تحلیل قرار گرفته و راهبردهایی برای حل این مشکلات ارائه شده است. این راهبردها شامل حفظ زاویهدید اولشخص با استفاده از ضمیر «أنا»، بازآفرینی زمانپریشیها با قیدهای زمانی مناسب، انتقال جریان سیال ذهن از طریق جملات کوتاه و ناتمام، بازنمایی زبان چندلایه با ترکیب سطوح مختلف زبان عربی، بیگانهسازی عناصر فرهنگی و حفظ ابهام عمدی با انتخاب معادلهای چندمعنایی است. نتایج این پژوهش نشان میدهد که تکنیکهای روایی گلشیری در این مجموعه، ساختاری پیچیده و چندلایه ایجاد کرده است که درک و ترجمه آن به زبان عربی با چالشهایی همراه است. با این حال، با استفاده از راهبردهای پیشنهادی و توجه به ظرافتهای زبانی و فرهنگی، میتوان این چالشها را پشت سر گذاشت و ترجمهای دقیق، وفادار و باکیفیت به متن اصلی ارائه داد. این پژوهش در نهایت، با ارائه چارچوبی جامع برای تحلیل و ترجمه آثار ادبی پیچیده، به ارتقای کیفیت ترجمه ادبیات معاصر ایران کمک میکند. همچنین، این پژوهش میتواند برای پژوهشگران، مترجمان، دانشجویان ادبیات و علاقهمندان به مطالعات ترجمهشناسی مفید باشد.
