در این مطالعه محتوی فنول کل، محتوی فلاوونوئید و فعالیت ضداکسایشی در قسمتهای مختلف دانه (مغز و پوسته) چهار ژنوتیپ آفتابگردان مورد ارزیابی قرار گرفت. فعالیت ضداکسایشی عصاره ها با استفاده از سنجش های FRAP، ظرفیت جمع آوری رادیکال نیتریت و ظرفیت جمع آوری رادیکال DPPH تعیین گردید. نتایج نشان داد که میزان محتوی فنول و فلاوونوئید کل وابسته به قسمت های مختلف دانه و نوع ژنوتیپ می باشد، به طوری که محتوی فنول و فلاوونوئید کل در مغز دانه به ترتیب 6/7 و 8/3 برابر میزان آنها در پوسته می باشد. فعالیت ضداکسایشی عصاره مغز به طور معنی داری بیشتر از عصاره پوسته بوده که می توان آن را به میزان بالای محتوی فنول و فلاوونوئید نسبت داد. به طور کلی نتایج نشان داد که ژنوتیپ S1 دارای بیشترین میزان محتوی فنول کل و فعالیت ضداکسایشی می باشد. در عصاره های مغز، ظریب همبستگی مثبت بین محتوی فنول کل با FRAP (877/0=r)، ظرفیت جمع آوری رادیکال نیتریت (927/0=r) و ظرفیت جمع آوری رادیکال DPPH (578/0=r) مشاهده گردید. بنابراین، نتایج نشان دادند که مغز دانه های آفتابگردان را می توان بعنوان ضداکساینده های طبیعی در رژیم غذایی مورد استفاده قرار داد.
