ترکیب خاک و ریشه سبب افزایش مقاومت برشی خاک میشود. بنابراین درختان سبب افزایش پایداری شیب ساحل میشوند. برای برآورد افزایش مقاومت برشی سیستم خاک-ریشه مدل وو به طور گستردهای مورد استفاده قرار گرفته است. برای کاربرد این مدل اندازه گیری مقاومت برشی ریشهها ضروری است. هدف از انجام این پژوهش بررسی مقاومت کششی ریشه درختان ساحلی(درخت پده) و تاثیر جریان رودخانه و شیب ساحل بر مقدار آن میباشد. تعداد 6 پایه درخت پده، در بازهی نسبتا مستقیمی از رودخانه سیمره، در محدوده استان ایلام انتخاب شد. برای بررسی مقاومت کششی و سیستم ریشه، از روش حفر ترانشه دایرهای استفاده شد. ترانشه به چهار ربع تقسیم گردید. نمونههایی از ریشه به تفکیک چهار ربع جمعآوری شد. نمونهها در محلول 15 درصد الکل تا زمان آزمایش نگهداری شدند. تعداد ریشههایی که آزمایش مقاومت کششی روی آنها انجام شد 128 مورد بود. نتیجه 1/64 درصد کل آزمایشها مورد تایید قرار گرفت. گسیختگی، لهیدگی و لیز خوردن در بین فکهای دستگاه کشش از مهمترین مشکلات آزمایش بود. حداقل و حداکثر قطر مورد آزمایش به ترتیب 1 و 9/7 میلیمتر بود. متوسط مقاومت کششی ریشهها، 9/25 مگاپاسکال بود. برای تحلیل آماری دادهها از روشهای ناپارامتری کروسکال-والیس و من-ویتنی استفاده شد. نتایج این آزمونها نشان میدهد که تفاوت معنی داری بین متوسط مقاومت کششی ریشه در بالادست و پایین دست جریان و همینطور شیب وجود ندارد. هر چند تاثیر جریان و شیب بر مقاومت کششی ریشه در بالادست و پایین دست اندک است اما تاثیر شیب به مراتب بیشتر از جریان میباشد. متوسط مقاومت کششی ریشه برای پایههای مختلف گونه پده متفاوت است. به عبارت دیگر مقاومت کششی ریشه تابع شرایط محیطی و موقعیت پایهها میباشد.
