کشور ایران در منطقهای خشک و نیمهخشک واقع شدهاست. میزان بارندگی کم و دارای توزیع زمانی و مکانی نامناسب است. بیشترین مصرف آب در بخش کشاورزی است و منابع آب تجدیدپذیر در مقایسه با برنامههای توسعهای کشور بسیار محدود میباشد. با این وجود راندمان آبیاری بسیار پایین است. برای رفع این تنگناها، توسعه سامانههای آبیاری قطرهای در آبیاری باغات به دلیل بالا بودن راندمان، یکی از نیازهای ضروری کشور محسوب میشود. هدف از انجام این تحقیق بررسی روند توسعه آبیاری قطرهای در استان ایلام به منظور ارزیابی درست وضعیت فعلی این سامانه در سطح استان میباشد. نتایج این تحقیق نشان میدهد که تا پایان سال 92 کل مساحت آبیاری قطرهای اجرا شده در این استان حدود 6 هزار هکتار است. متوسط اراضی تحت پوشش هر سامانه 5/4 هکتار میباشد. بیش از 8/88 درصد سامانههای اجرا شده مساحتی کمتر از 5 هکتار دارند که در مجموع 8/34 درصد کل مساحت سامانههای آبیاری موضعی اجرا شده را شامل میشوند. در سال 1383 بیشترین مقدار آبیاری قطرهای اجرا شده است. میزان سطح آبیاری قطرهای در هر شهرستان متفاوت و در کل روند توسعه این سامانه در سال-های مختلف تابع عوامل چون؛ سیاستهای بخش کشاورزی، منابع مالی، منابع آبی، شرایط آب و هوایی و مسائل اجتماعی است.
