عدم بهره برداری بهینه و اقتصادی از منابع آب و اراضی کشاورزی و سرمایه گذاری های بعمل آمده بدلیل عدم مشارکت مردمی و نبود تشکلهای آب بران ، در حال حاضر بعنوان مهمترین مسئله آب بخش کشاورزی که بیش از 90 درصد مصرف را به خود اختصاص داده است ، محسوب میگردد . وجود این مسئله کشور ایران را که در منطقه ای خشک ونیمه خشک با متوسط بارندگی کمتر از 3/1 متوسط جهانی ، واقع شده را با چالشی بزرگ مواجه نموده که ضمن از بین بردن فرصتها ، سبب هدر رفتن مهمترین نهاده مصرفی یعنی آب شده و عملکرد به ازای مصرف واحد حجم آب را کاهش داده است . شواهد نشان میدهد که عوامل متعددی از جمله: عدم توجه به اهمیت مشارکت مردمی ونظام بهره برداری در حین مطالعه واجرای پروژه های آب و خاک و نبود برنامه ای مدون برای تحقق آن در این موضوع اثر گذار میباشند و بایستی مدیریت تاسیسات تامین آب و شبکه های آبیاری با نظارت بخش دولتی به تشکلهای آب بران برخاسته از بین خود زارعین واگذار شود . مطالعه موردی سد انحرافی وشبکه آبیاری ماژین با حدود 400 هکتار اراضی تحت پوشش در استان ایلام بوده که با توجه به اهمیت نظام بهره برداری از آغاز مطالعات به آن پرداخته شده و با تاسیس تشکل آب بران برای 15 روستای تحت پوشش و ایجاد انگیزه و ترغیب مشارکت زارعین ، این پروژه را به صورت پروژه ای شاخص تبدیل نموده که به عنوان تجربه ای موفق در این مقاله به شرح آن پرداخته شده است .
