یکی از مباحث مهم در شبکههای توزیع آب مسئله افت بار اصطکاکی در طول لولههاست. افت بار ناشی از اصطکاک جدار لولهها در طراحی شبکهها مستقیما بر انتخاب اندازه و قدرت پمپ و نیز انتخاب قطر لولهها اثر گذاشته و همچنین در یکنواختی توزیع آب در شبکههای آبیاری بارانی مؤثر میباشد. بنابراین برآورد درست افت انرژی در شبکههای توزیع آب نه تنها عملکرد هیدرولیکی مناسب شبکه را تامین میکند، بلکه از هدر رفت انرژی نیز جلوگیری خواهد نمود. در این تحقیق فرض شده است که افت انرژی در سامانههای آبیاری بارانی در عمل با آنچه که در مرحله مطالعه و طراحی برآورد میشود متفاوت میباشد. هدف تحقیق برآورد میدانی افت انرژی در لولههای پلیاتیلن و مقایسه با نتایج آزمایشگاهی و معادلات برآورد افت میباشد. این تحقیق بر روی بخشی از سامانهی آبیاری بارانی مولاب واقع در استان ایلام انجام شده است. از لولههای اصلی و نیمه اصلی شبکه با قطرهای 110، 125 و 160 میلیمتر از هریک سه خط انتخاب و میزان افت انرژی در هریک به صورت میدانی اندازهگیری شد. سپس با توجه به مشخصات هیدرولیک جریان در هریک از لولهها میزان افت انرژی با استفاده از معادلهی هیزن - ویلیامز تعیین گردید. نتایج این تحقیق نشان میدهد که افت انرژی واقعی از یک تا 14 برابر مقدار محاسباتی متغییر است. نحوی جوش و تعداد سرجوشهای طول خط، نحوهی بستن اتصالات و تعداد آنها و اجرای خط از عوامل مهم موثر بر افزایش افت واقعی میباشد.
