مدل اکولوژی که در ایران جهت ارزیابی توان اکولوژیک سرزمین تدوین شده است. با ویژگیهای اکولوژیک و نوع بهره برداری های مربوط به جنگلهای زاگرس متناسب نیست. در این تحقیق، بر اساس تجربیات عینی و نتایج حاصل از مطالعات اکولوژیک به عمل آمده در منطقه یک مدل آمایش سرزمین متناسب با جنگلهای زاگرس، ارائه، و سپس در آمایش سرزمین حوضه آبخیز سراب دره شهر به صورت موفقیت آمیزی به کار گرفته شد. این مدل بر اساس فاکتورهای سیمای پوشش گیاهی، درصد تاج پوشش، موجودی در هکتار، رویش سالیانه، درصد شیب، جهت جغرافیایی، قابلیت فرسایش پذیری، عمق و درجه حاصلخیزی خاک و نوع اقلیم در چهار طبقه کیفی طراحی شده است. نقشه طبقات توان کاربری جنگلداری حاکی از آن بود که هیچ یک از واحدهای زیست محیطی منطقه با ویژگیهای مربوط به توان طبقه یک این کاربری مطابقت نداشتند. سطوح متعلق به طبقات دو، سه و چهار در منطقه به ترتیب 463، 1072 و 670 هکتار می باشد. مدل مزبور با خصوصیات مشترک مربوط به سایر مدلهای اکولوژیک در ایران همخوانی داشته و در امر تخصیص ویژگیهای اکولوژیک به هر یک از طبقات آن، عوامل مهم و موثر در فرآیند مدیریت جنگلهای زاگرس مورد توجه قرار گرفته است. در این مدل، شیوه مناسب تعیین اولویت کاربری ها با توجه به مسال اقتصادی - اجتماعی، روش اصلاح شده کمی - قیاسی (7)، برای ایران است.
