علی خطیب جو

جهت بررسی تاثیر اسانس گیاه خارگوش و باکتری لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس بر مجموع وزن تخم، خوراک مصرفی روزانه، ضریب تبدیل و شاخص کارایی تولید اروپایی بلدرچین‌های تخمگذار ژاپنی، آزمایشی به شرح ذیل اجرا شد. در کل از تعداد 180 قطعه بلدرچین تخمگذار 46 روزه در قالب طرح کاملاً تصادفی با چهار تیمار و پنج تکرار (نه قطعه جوجه در هر تکرار) استفاده شد. تیمارهای آزمایشی شامل جیره پایه به عنوان گروه شاهد (فاقد افزودنی)، جیره پایه به اضافه اُکسی‌تتراسایکلین (200 میلی‌گرم در کیلوگرم)، جیره پایه به اضافه اسانس خارگوش (250 میلی‌گرم در کیلوگرم) و جیره پایه به اضافه لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس (تقریباً CFU1011×02/4 در کیلوگرم جیره) بودند. در هفته اول تولید، گروه تغذیه شده با جیره حاوی پروبیوتیک در مقایسه با گروه‌های دریافت کننده جیره شاهد و خارگوش سبب افزایش معنی‌داری در مجموع وزن تخم شد (05/0P<). همچنین استفاده از پروبیوتیک در مقایسه با تیمار شاهد منجر به کاهش ضریب تبدیل (13/0P=) و شاخص کارایی تولید اروپایی (06/0P=) شد. در هفته دوم تولید نیز استفاده از جیره‌های حاوی پروبیوتیک و آنتی‌بیوتیک در مقایسه با دو تیمار دیگر سبب افزایش معنی داری در مجموع وزن تخم شد (05/0P<). ضمن اینکه تغذیه پرندگان با جیره حاوی پروبیوتیک در مقایسه با جیره‌های شاهد و خارگوش به ترتیب سبب افزایش و کاهش معنی‌داری در شاخص کارایی تولید اروپایی و ضریب تبدیل شد (05/0P<). در هفته سوم تولید نیز در مقایسه با گروه تغذیه شده با خارگوش، تغذیه جیره حاوی پروبیوتیک منجر به افزایش مجموع وزن تخم (11/0P=) شد، با این حال از نظر سایر صفات تفاوت معنی داری بین تیمارها مشاهده نشد. در هفته‌های چهارم تا ششم تولید نیز از نظر صفات عملکردی تفاوت معنی داری بین تیمارها مشاهده نشد. بر اساس نتایج موجود، می‌توان توصیه کرد که در دو هفته اول تولید (یعنی 67 تا 81 روزگی) از پروبیوتیک در جیره بلدرچین‌های تخمگذار ژاپنی استفاده شود.