احمد کوچک زاده

یکی از روش‌های معمول در حفاظت محصولات کشاورزی، خشک کردن آن است. انتخاب بهترین روش برای خشک کردن یک محصول، با در نظر گرفتن معیار کیفیت، زمان خشک کردن و مصرف انرژی، بسیار حائز اهمیت است. مناسب‌ترین منبع انرژی برای خشک کردن با توجه به رایگان و در دسترس بودن آن در کشور، نور و گرمای خورشید است. بنابراین در این تحقیق هدف ساخت و ارزیابی خشک کن خورشیدی برای خشک کردن بامیه است. خشک کن مورد ارزیابی شامل جمع کننده‌ی خورشیدی، محفظه‌ی محصول، سینی‌های محفظه خشک کن و پایه‌های خشک کن بود. به منظور بررسی عملکرد خشک‌کن از گیاه بامیه استفاده شد. طول دوره زمانی خشک‌شدن بامیه در خشک‌کن خورشیدی 9 روز بود. دمای ورودی و خروجی خشک کن طی بازه زمانی‌های یک ساعته توسط ترمومتر مدل TM-903A ثبت شد. همچنین برای تعیین دبی ورودی و خروجی جریان هوا از دستگاه آنوموتر استفاده گردید. تغییرات نسبت رطوبت بامیه (MR) توسط مدل‌های ریاضی نیوتن، پیج، وانگ- سینگ و لگاریتم برازش داده شدند. نتایج نشان داد که شدت خشک کردن در ابتدای فرآیند بیشتر از مراحل انتهایی است که این امر به دلیل زیاد بودن محتوای رطوبت در ابتدای فرآیند خشک کردن بامیه بوده است. همچنین نتایج حاصل از مدل‌های ریاضی برازش شده برای خشک شدن بامیه نشان داد که مدل پیج مناسب‌ترین مدل ریاضی با مقادیر (94/0=R2) و (08/0=SSE) بوده است. به بیان دیگر مدل پیج توانسته به طور رضایت بخشی، منحنی خشک کردن بامیه را توصیف کند. مدل وانگ - سینگ در میان سه مدل دیگر کارایی ضعیف تری داشته است به دلیل اینکه مدل وانگ- سینگ دارای کمترین میزان (8/0=R2) و بیشترین مقدار (17/0=SSE) بوده است.