سابقه و هدف: متیل فنیدیت (ریتالین) دارویی از دسته محرک های مغزی است که در درمان بیش فعالی همراه با نقص توجه، نارکولپسی و سندروم تاکی کاردی وضعیتی مورد استفاده قرار می گیرد. در این تحقیق اثر متیل فنیدیت بر روی تغییرات کبد بررسی می شود. روش بررسی: در این مطالعه 24 سر موش سوری نر به صورت تصادفی به 1 گروه کنترل و 2 گروه تجربی تقسیم شدند. در گروه های تجربی از ریتالین به میزان 2 و 10 میلی گرم بر کیلوگرم وزن بدن، به صورت گاواژ و به مدت 40روز استفاده شد. در پایان دوره پس از بیهوشی حیوانات؛ نمونه های بافتی کبد تهیه و تغییرات بافت آن با استفاده از میکروسکوپ نوری بررسی شد. همچنین پس از جمع آوری و جدا کردن سرم خون، میزان فعالیت آنزیم های مرتبط با کارکرد کبد آنالیز گردید. داده ها با استفاده از تستANOVA تجزیه و تحلیل شد. یافته ها: ﺗﺠﻮﻳﺰ متیل فنیدیت در ﻏﻠﻈﺖ ﻫﺎی ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺳﺒﺐ کاهش ﻣﻌﻨﻲدار ﻗﻄﺮ ﻫﭙﺎﺗﻮﺳﻴﺖ ﻫﺎ، کاهش ﻗﻄﺮ ﻫﺴﺘﻪ ﻫﭙﺎﺗﻮﺳﻴﺖ ﻫﺎ، افزایش اﻧﺪازه ﺳﻴﻨﻮزوﺋﻴﺪﻫﺎی ﻛﺒﺪی، ﻧﻜﺮوز و ﭘﺮﺧﻮﻧﻲ ورید مرکز لوبولی شد. همچنین در گروه های تیمار؛ ارﺗﺸﺎح ﮔﻠﺒﻮلﻫﺎی ﺳﻔﻴﺪ ﺗﻚ ﻫﺴﺘﻪای در پارانشیم کبد ﻣﺸﺎﻫﺪه ﺷﺪ. به علاوه، میزان تغییرات آنزیم های مرتبط با عملکرد بیوشیمیایی کبد در گرو ه های تجربی ؛ افزایش معنی دار ی را نشان داد. نتیجه گیری: با توجه به نتایج تحقیق حاضر پیشنهاد می شود به ویژه در بیماران مبتلا به نارسایی های کبدی، از تجویز داروی فوق صرف نظر گردد.
