علی لوئی منفرد

کورکومین ترکیبی مؤثر در زردچوبه است و دارای تاثیرات درمانی متعدد می‌باشد. از طرف دیگرکاربردهای متعدد فرمالدهید موجب شده است که این ماده شیمیایی جمعیت های فراوانی را در معرض آلودگی قرار دهد و نگرانی هایی برای بهداشت عمومی به وجود بیاورد. بنابراین در مطالعه حاضر اثر محافظتی کورکومین بر روی تغییرات بافت شناسی کبد در رت های در معرض فرمالدهید انجام شد. برای انجام این تحقیق 40 سر رت ماده نژاد ویستار به صورت تصادفی به 5 گروه مساوی شامل FA (تیمار شده با فرمالدهید به روش تزریق داخل ‌صفاقی، به میزان mg/kg10 به مدت دو هفته متوالی)، 150 CUR (تیمار شده فقط با پودر کورکومین به‌ میزان mg/kg 150 به روش گاواژ)، شاهد (دریافت کننده فقط آب مقطر فاقد هر گونه ماده افزودنی به روش تزریق داخل صفاقی)، 150 FA+CUR (دریافت‌کننده فرمالدهید به همراه پودرکورکومین به‌ میزان mg/kg 150 به صورت گاواژ)، 300 FA+CUR (دریافت‌کننده فرمالدهید به همراه پودر کورکومین به‌ میزان mg/kg 300) تقسیم شدند. در پایان دوره تیمار، رت‌ها آسان‌کشی شده و پس از باز کردن حفره شکمی نمونه کبد استخراج شد. برای بررسی میکروسکوپی نسبت به انجام رنگ‌آمیزی هماتوکسیلین-ائوزین اقدام شد. نتایج این مطالعه بیانگر تاثیرات مخرب فرمالدهید بر روی بافت کبد شامل پرخونی گسترده وریدهای مرکز لوبولی، اتساع و تورم سینوزوئیدهای کبدی، پیکنوز هسته هپاتوسیت و افزایش ارتشاح لوکوسیتی بود. درحیوانات تیمار شده با کورکومین (mg/k 150) و فرمالدهید بصورت همزمان، تغییرات بافت کبد ملایم تر بود. در رت‌های تیمار شده با کورکومین( mg/kg300) و فرمالدهید، ساختار کبد شبیه گروه شاهد بود و ضایعات بافتی برطرف شد. تجویز کورکومین به تنهایی تغییر سوئی در کبد ایجاد نکرد. به طور کلی یافته‌های به دست آمده در مطالعه حاضر نشان داد که تجویز کورکومین به میزان 300 میلی گرم به ازای کیلوگرم وزن بدن به روش گاواژ و به مدت دو هفته می تواند صدمات بافت شناسی ناشی از فرمالدهید را جبران نماید و تغییرات مضر را برطرف سازد.