برنامهریزی تفرجی در اکوتوریسم نه تنها بهعنوان ابزاری برای ارتقای سطوح اجتماعی و اقتصادی مردم تلقی میشود، بلکه بهعلت کارکردهای حفاظتی زمینه حفاظت پویای منابع طبیعی را نیز مهیا میکند. با توجه به اینکه اولین قدم در برنامهریزی برای هر نوع فعالیتی و در برنامهریزی تفرجی ارزیابی پتانسیل سرزمین برای آن فعالیت است، در این مطالعه به ارزیابی پتانسیل طبیعتگردی حوضه آبخیز بابلرود در استان مازندران با استفاده از فرآیند تحلیل سلسله مراتبی ) AHP ( و سامانه اطلاعات جغرافیایی ) GIS ( پرداخته شد. برای این منظور ابتدا مهمترین معیارها و زیرمعیارهای مؤثر در ارزیابی پتانسیل تفرجی منطقه شناسایی شدند. سپس با استفاده از روش دلفی پرسشنامههایی تهیه شدند و برای تعیین اهمیت معیارها و زیرمعیارهای مؤثر در ارزیابی پتانسیل تفرجی منطقه، بین متخصصین توزیع شدند. وزن معیارها و زیرمعیارها در هر پرسشنامه محاسبه شده و با میانگین گرفتن از وزنهای هر کدام از پرسشنامهها، وزن نهایی هر کدام با استفاده از روش AHP و نرمافزار Expert choice محاسبه شد. سپس نقشههای لازم برای ارزیابی پتانسیل منطقه در محیط GIS تهیه شدند. در مرحله آخر با استفاده از تکنیک ترکیب وزنی خطی ) WLC ( در محیط GIS نقشه نهایی پتانسیل تفرجی منطقه 5 در از سطح / 91 درصد از سطح منطقه دارای پتانسیل عالی و 19 / تهیه شد. نتایج نشان داد که 33 53 درصد از سطح منطقه دارای / منطقه دارای پتانسیل خوب برای اکوتوریسم است. همچنین 91 5 درصد از سطح منطقه برای تفرج نامناسب / 9 درصد دارای پتانسیل ضعیف و 15 / پتانسیل متوسط، 18 است.
