پدیدۀ خشکیدگی جنگل چند سالی است که در ناحیۀ زاگرسی ایران مشاهده میشود و همچناان در حاال گساترش است. یکی از کانون های اصلی این پدیده، جنگل های استان ایلام است. این تحقیق به منظور بررسی وضاعیت درختاان خشکیده، الگوی پراکنش مکانی آنها و ساختار مکانی متغیر های کمی آنها در استان ایلام انجام گرفات . بادین منظاور یک منطقۀ جنگلی آلوده به پدیدۀ خشکیدگی به مساحت 17 هکتار در جنگل های منطقۀ بیوره شهرستان ملکشااهی انتخاب و آماربرداری صددرصد شد. کلیه درختان از نظر نوع گونه، قطار برابرساینه، فارم پرورشای، تعاداد جسات در شاخه زادها و میانگین قطر تاج بررسی و اندازه گیری شدند. همچنین مختصات جغرافیایی درختان با خشکیدگی بایش از 50 درصد نیز ثبت شد. بررسی الگوی پراکنش مکانی درختان خشاکیده باا اساتفاده از آمااره او رینا و تحلیال - ساختار مکانی متغیر های کمی آنها با استفاده از واریوگرام انجام گرفت. نتایج نشان داد کاه تاراکم درختاان خشاکیده 10 پایه در هکتار است که بیشتر شامل جست گروه های شااخه زاد اسات و بیشاترین درصاد فراوانای خشاکیدگی در پایه های خیلی قطور دیده می شود. الگوی پراکنش درختان خشکیده تا شعاع 12 متری خوشه ای تعیین شد. به عبارت 15 متار جماع شاده اناد. بررسای / 9 آر باا میاانگین فاصال ۀ 7 / دیگر درختان خشکیده در لکه هایی با مساحت حدود 5 ساختار مکانی متغیر های قطر تاج، قطر برابرسینه و تعداد جست درختان و جست گروه ها نشان داد کاه شاباهتی باین درختان خشک مجاور وجود ندارد؛ به عبارت دیگر، این خشکیدگی در تمام مقادیر قطر تااج، قطار برابرساینه و تعاداد جست مشاهده می شود. نتایج بهدستآمده از نظر الگو و سااختار مکاانی درختاان خشاکیده مای تواناد راهنماایی در راستای مدیریت توده های خشکیده و جنگل شناسی کاربردی آنها باشد.
