به منظور بررسی اثر سوپرجاذب آکوازورب در کاهش تنش خشکی نهال آکاسیا ویکتوریا، آزمایشی به صورت اسپلیت پلات بر پایه طرح کاملاً تصادفی اجرا شد. در این تحقیق، تیمار تنش خشکی به عنوان کرت اصلی و مقادیر سوپرجاذب به عنوان کرت فرعی در نظر گرفته شد. تیمارهای به کار 0 درصد وزنی ) مورد / 0 و 6 /4 ،0/ 60 و 100 درصد ظرفیت زراعی) و چهارسطح سوپرجاذب (صفر ، 2 ،30 ، رفته شامل چهار سطح تنش خشکی ( 15 مطالعه قرار گرفتند. نتایج نشان داد که زند همانی نهال ها در پایان فصل رویش در بین تیمارهای مختلف یکسان بود، ام ا رشد گونه آکاسی ا به شرایط کمبود آب پاسخ داد، به طوری که صفات رشد کاهش نشان داد. استفاده از پلیمر سوپرجاذب بر شاخصهای رشدی قطر یقه، ارتفاع نهال، وزن تر و خشک ریشه، وزن تر اندام هوایی، محتوای نسبی آب برگ و پرولین اثر معنیداری داشت. با توجه به مقایسه میانگین اثرات ساده، در تمام شاخص های 0 درصد پلیمر سوپرجاذب بود. و هم چنین در مقایسه اثر فاکتورهای / رشدی به جز سطح برگ و وزن تر ریشه بیشترین میانگینها مربوط به تیمار 2 0 درصد پلیمر با سطح / مختلف، در اکثر صفات بالاترین میانگینها در مقایسه با سطح آبیاری 100 درصد بدون کاربرد سوپرجاذب مربوط به کاربرد 2 آبیاری 60 درصد بود، که نشان دهنده حدود 40 درصد صرفه جویی در مصرف آب است.
