امروزه آلودگی محیط به فلزات سنگین در نتیجه فعالیت های بشر به عنوان یکی از چالش های مهم در ارتباط با حفاظت منابع آب و خاک است. گیاه پالایی روشی است که در آن از گیاهان برای جذب آلاینده ها استفاده شده و می تواند به طور بالقوه برای احیای آب ها و خاک های آلوده به فلزات سنگین به کار رود. پژوهش حاضر با هدف در تجمع کادمیوم در اندام های خود )شاخساره و ریشه(، انتقال آن از بخش ریشه به شاخساره و درک اثر تجمع Acacia victoriae بررسی توانایی نهال های سه ماهه 100 میلی گرم بر لیتر( ،50 ،10 ، در چهار غلظت ) 0 A.victoriae کادمیوم در برخی از صفت های مورفولوژی این گونه اجرا گردید. برای این منظور 12 نهال سه ماهه کادمیوم برای یک دوره 45 روزه در قالب طرح کاملاً تصادفی با 3 تکرار در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد که با افزایش جذب کادمیوم، ارتفاع، زی توده و مقاومت گیاه در مقایسه با نمونه های شاهد به طور معنی داری کاهش یافتند و علائم سمیت کادمیوم در غلظت بالا به صورت کلروز، نکروز و کاهش تعداد برگ ها، کاهش انشعابات و تغییر رنگ ریشه ها قابل ملاحظه بود. همچنین تجمع کادمیوم در ریشه و اندام های هوایی گیاه با افزایش غلظت کادمیوم افزایش یافتند و میزان تجمع کادمیوم در بافت 19433 میلی گرم بر / ریشه نسبت به اندام های هوایی در همه تیمارها بیشتر بود. به طوری که در ریشه ، ساقه و برگ های این گونه به ترتیب، بیش از 72 درصد ) 33 2853 میلی گرم بر کیلوگرم( کادمیوم، در غلظت 100 میلی گرم بر لیتر تجمع یافتند. / کیلوگرم(، کم تر از 17 درصد ) 4630 میلی گرم بر کیلوگرم( و کم تر از 11 درصد ) 33 7697 میلی گرم بر کیلوگرم در /73 ،0/014 ،0/39 ،71/20 ،184/ فاکتور تجمع زیستی ریشه و ساقه، فاکتور انتقال، ضریب غنی سازی و شاخص جذب نیز به ترتیب 90 با تجمع کادمیوم در ریشه ها این توانایی را دارد که از انتقال این فلز به بخش های هوایی و بروز سمیت در گیاه A.victoriae بالاترین غلظت تخمین زده شد. در واقع جلوگیری کند. بنابراین می توان از این گونه بیابانی به منظور پالایش خاک های آلوده به کادمیوم، به روش تثبیت گیاهی بهره برد.