ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﮔﺴﺘﺮدﮔﯽ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﮐﺎرﺑﺮی اراﺿﯽ ﺟﻨﮕﻠﯽ در اﯾﺮان و ﺑﻪوﯾﮋه ﻧﺎﺣﯿﻪ روﯾﺸﯽ زاﮔﺮس ﻣﯿﺎﻧﯽ، اﯾﻦ ﭘﮋوﻫﺶ ﺑﻪ ﺑﺮرﺳﯽ اﺛﺮﻫﺎی ﺗﻐﯿﯿﺮ ﮐﺎرﺑﺮی ﺑﺮ ﺗﻮزﯾﻊ ﺗﺎجﭘﻮﺷﺶ درﺧﺘﺎن اﯾﻦ ﻧﺎﺣﯿﻪ ﭘﺮداﺧﺖ. ﺑﺪﯾﻦ ﻣﻨﻈﻮر ﺳﻪ ﻫﮑﺘﺎری واﻗﻊ در ﺷﻬﺮﺳﺘﺎن اﯾﻼم ﺷﺎﻣﻞ ﺗﻮده ﺣﺎﺷﯿﻪ ﺷﻤﺎﻟﯽ روﺳﺘﺎی ﮔﻠﺠﺎر ﺑﺎ ﺳﺎﺑﻘﮥ زراﻋﺖ 10ﺗﻮده ﺑﻠﻨﺪﻣﺪت، ﺣﺎﺷﯿﻪ ﺟﻨﻮﺑﯽ روﺳﺘﺎی ﮔﻠﺠﺎر ﺑﺎ ﺳﺎﺑﻘﮥ ﺗﺨﺮﯾﺐ )ﺑﺮداﺷﺖ ﺳﻨﮓ، ﺷﻦ و ﻣﺎﺳﻪ و زراﻋﺖ( و ﻋﺮﺻﻪای واﻗﻊ در ﯾﮏ ﮐﯿﻠﻮﻣﺘﺮ ﺷﺮق روﺳﺘﺎی ﮔﻠﺠﺎر ﺑﻪﻋﻨﻮان ﻣﻨﻄﻘﮥ ﺷﺎﻫﺪ ﻣﻮرد ﺑﺮرﺳﯽ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ. اﺑﺘﺪا از ﺗﻮاﺑﻊ آﻣﺎری ﺑﺘﺎ، ﮔﺎﻣﺎ، ﺟﺎﻧﺴﻮن، واﯾﺒﻮل، ﻧﺮﻣﺎل و ﻟﮓ ﻧﺮﻣﺎل ﮐﻪ در ﭘﮋوﻫﺶﻫﺎی زﯾﺴﺘﯽ ﮐﺎرﺑﺮد ﻓﺮاواﻧﯽ دارﻧﺪ، اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪ. ﺳﭙﺲ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از آزﻣﻮن ﻧﮑﻮﯾﯽ ﺑﺮازش اﻧﺪرﺳﻮن دارﻟﯿﻨﮓ ﺗﻮاﺑﻊ رﺗﺒﻪﺑﻨﺪی و آزﻣﻮن ﻣﻌﻨﯽداری ﺻﻮرت ﮔﺮﻓﺖ. ﻧﺘﺎﯾﺞ ﻧﺸﺎن داد ﮐﻪ در ﻣﻨﺎﻃﻖ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﮐﺎرﺑﺮی ﺑﻠﻨﺪﻣﺪت ﺑﻪ زراﻋﺖ، ﺗﺨﺮﯾﺐ ﺑﻠﻨﺪﻣﺪت ﻣﺘﻨﻮع و ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺷﺎﻫﺪ ﺑﻪ ﺗﺮﺗﯿﺐ ﺗﻮاﺑﻊ ﻟﮓ ﻧﺮﻣﺎل، واﯾﺒﻮل و ﺑﺘﺎ ﻣﻨﺎﺳﺐﺗﺮﯾﻦ ﺗﺎﺑﻊ ﺑﺮای ﻣﺪلﺳﺎزی ﭘﺮاﮐﻨﺶ درﺧﺘﺎن ﺑﺮ اﺳﺎس ﻣﻌﯿﺎر ﻣﺴﺎﺣﺖ ﺗﺎجﭘﻮﺷﺶ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻧﺘﺎﯾﺞ اﯾﻦ ﺗﺤﻘﯿﻖ ﺣﺎﮐﯽ از آن اﺳﺖ ﮐﻪ در اﺛﺮ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﮐﺎرﺑﺮی ﺑﺮ اﺳﺎس ﺗﻮزﯾﻊﻫﺎی آﻣﺎری )ﺑﺘﺎ، ﮔﺎﻣﺎ، ﺟﺎﻧﺴﻮن، واﯾﺒﻮل، ﻧﺮﻣﺎل و ﻟﮓ ﻧﺮﻣﺎل( در ﻃﺒﻘﺎت ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺗﺎجﭘﻮﺷﺶ اﺧﺘﻼف اﯾﺠﺎد ﺷﺪه اﺳﺖ و اﯾﻦ ﺗﻐﯿﯿﺮات ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ ﻣﺘﻨﻮﻋﯽ را ﺑﺮای ﺣﻔﺎﻇﺖ و ﭘﺮورش اﯾﻦ ﺗﻮدهﻫﺎ ﻣﯽﻃﻠﺒﺪ.
