ﺳﺎﺧﺘﺎر ﺟﻨﮕﻞ ﯾﮑﯽ از ﻋﻮاﻣﻞ ﮐﻠﯿﺪی در ﺷﻨﺎﺧﺖ اکوسیستمهای ﺟﻨﮕﻠﯽ اﺳﺖ. در اﮐﻮﻟﻮژی ﺑﻪ ﭘﺮاﮐﻨﺶ ﺟﻐﺮاﻓﯿﺎﯾﯽ ﯾﺎ ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ اﺳﺘﻘﺮار اﻓﺮاد، اﻟﮕﻮی ﭘﺮاﮐﻨﺶ ﻣﮑﺎﻧﯽ ﮔﻔﺘﻪ میشود ﮐﻪ ﻣﺎ آن را ﺗﺤﺖ ﻋﻨﻮان اﻟﮕﻮی ﭘﺮاﮐﻨﺪﮔﯽ ﯾﺎ اﻟﮕﻮ بهمنظور ﺗﻮﺻﯿﻒ ﺗﻮزﯾﻊ ﺟﻐﺮاﻓﯿﺎﯾﯽ اﻓﺮاد اﺳتﻔﺎده میکنیم. روشهای مورد استفاده برای این منظور بر مبنای دو راهکار اصلی، یکی آماربرداری صددرصد و دیگری نمونهبرداری استوار هستند. در این مطالعه بهمنظور دستیابی به اهداف پژوهش چهار روش شاخصهای فاصلهای، شاخص زاویه یکنواخت، شاخص K رایپلی و تابع تک متغیره O-ring مورد استفاده قرار گرفتند. مقایسه این روشها در شرایط یکسان و مطالعه مزایا و معایب آنها و همچنین کاربرد روشهای مناسب برای بررسی نتایج آنها، هدف این پژوهش بوده است. برای انجام این تحقیق، در بخشی از جنگلهای بلوط شهرستان ایلام محدودهای با مساحت 32 هکتار انتخاب شد و موقعیت مکانی درختان به دو روش فاصله-آزیموت و سامانه موقعیتیابی جهانی (GPS) مشخص گردید. نتایج حاصل از پژوهش نشان داد که الگوی مکانی درخت بلوط ایرانی کپهای میباشد. نتایج حاصل از محاسبه شاخصهای تعیین الگوی پراکنش مطلق بر روی دو دسته داده نشان داد که دادههای برداشت شده با GPS دستی دقت مناسبی برای ثبت موقعیت نقاط در فواصل نزدیک ندارند و لذا پیشنهاد میشود برای مطالعات مرتبط با تعیین موقعیت در فواصل نزدیک مورد استفاده قرار نگیرند.
