بهرهبرداری بیرویه و غیراصولی از گونه با ارزش بنه بقای آن را با مخاطرۀ جدی روبهرو کرده و باعث زوال آن در عرصههای جنگلی شده است. در نتیجۀ شدت بهرهبرداری و استحصال صمغ درختان دچار ضعف فیزیولوژیک شده و توان تولید آنها چه از نظر میزان تولید صمغ و چه از نظر میزان تولید بذر کاهش یافته است. از طرفی فشارهای وارده در اثر چرای دام در ناحیه رویشی زاگرس به طور کلی، باعث نامناسب شدن بستر خاک جهت استقرار بذر درختان شده است. برآیند این عوامل باعث به خطر افتادن پایداری جنگلهای بنه در ناحیه زاگرس شده به طو
