با هدف بررسی کنترل ژنتیکی صفات و شاخصهای رشد ریشه و همچنین ارزیابی کارایی مصرف آب و کارایی تعرق گیاه در ژرمپلاسم گندم دوروم، از تحلیل ارتباط در گستره ژنوم استفاده شد. تعداد ۳۳۲۱ نشانگر SNP پلیمورف تثبیت شده در گندم دوروم (با حداقل ۵ درصد الل مینور) با استفاده از مدل آماری خطی آمیخته (MLM) روی صفات ارزیابی شده در یک جمعیت ساختارمند متشکل از سه زیر جمعیت (۱۱۲ژنوتیپ) برای تحلیل ارتباط استفاده شد. مشخص شد که طول ریشه-های بذری با نشانگرهایی روی کروموزومهای A۲ و B۱ ارتباط داشت درحالیکه طول ریشههای گسترش یافته تحت کنترل قسمتهایی از کروموزومهای A۱ و B۶بود. وزن ریشه نیز با نشانگرهایی روی کروموزومهای B۲ و B۵ ارتباط معنیدار داشت. حجم ریشه با نشانگری روی کروموزوم B۷ مرتبط بود. به همین ترتیب، برای سطح ریشه و قطر ریشه نیز نشانگرهای پیوستهای که بخش عمدهای از تغییرات این صفات را کنترل میکردند شناسایی شد. تعداد ۲۰ نشانگر آگاهیبخش برای صفت کارایی مصرف آب شناسایی شد. از این نشانگرها ۱۱ مورد روی ژنومA (کروموزومهای ۱، ۲، ۳، ۵ و ۶) و نه مورد نیز روی ژنوم B گندم دوروم قرار داشت (کروموزومهای ۲، ۳ و ۴). کارایی تعرق در گندم دوروم نیز کنترل ژنتیکی داشت و کروموزومهای A۲، A۳ و A۶ از ژنوم A و کروموزومهای B۲ و B۳ نیز از ژنومB در کنترل این صفت مشارکت داشتند. در چنین مواردی که تعداد اندکی نشانگر بخش عمدهای از تغییرات یک صفت را کنترل میکنند، میتوان با گزینش ژنومی در جمعیتهای اصلاحی در حال تفرق در حداقل زمان به ژنوتیپهای ایدهآل رسید.
