رویکرد هیدروپلیتیک ترکیه و پیامدهای آن بر امنیت ملی عراق ایوب منتی ترکیه با توجه به فقر انرژیهای فسیلی به منظور استفاده حداکثری از منابع آبی دجله و فرات و استفاده از موقعیت هیدروپلیتیکی خود طی دهههای گذشته با محدود کردن میزان آب ورودی از طریق ایجاد ۱۴ سد بر فرات و ۸ سد بر دجله، کشور عراق را با مشکلات عدیده سیاسی، امنیتی،جتماعی و زیست محیطی مواجه کرده است. این سدسازیها، قابلیت مهار تقریباً تمام آورد سالانه رودهای مذکور در خاک این کشور را ایجاد کرده است. سدسازی های ترکیه زمینه منازعه کشورهای تاثیرپذیر از رودهای بین المللی دجله و فرات با این کشور و میان یکدیگر را فراهم ساخته است. هدف این پژوهش تبیین پیامدهای رویکرد هیدروپلیتیکی ترکیه بر امنیت ملی کشور عراق است. این پژوهش با روش توصیفی- تحلیلی می کوشد به این پرسش پاسخ دهد: رویکرد هیدروپلتیکی ترکیه چه پیامدهایی بر امنیت ملی کشور عراق داشته است؟ یافته های پژوهش نشان میدهد رویکرد هیدروپلتیک ترکیه به تضعیف اکوسیستمهای طبیعی با خشک شدن بخشهای وسیعی از تالابهای بین النهرین و تخریب محیط زیست عراق با شکلگیری کانونهای ایجاد و انتشار ریزگرد، افزایش بیماری، از بین رفتن زمینهای کشاورزی، بیکاری، قاچاق، ناامنی و گسترش مهاجرت منجر شده است که این عوامل باعث به مخاطره انداختن امنیت ملی در کشور عراق شده است. گردآوری اطلاعات به روش کتابخانهای و با ابزار فیش برداری از اسناد، کتب، رسانهها، مقالات و منابع الکترونیکی صورت پذیرفته است.
