یکی از مهمترین جرایم بین المللی که در رویه قضایی دادگاههای کیفری بین المللی رواندا و یوگسلاوی سابق نیز به کرات مورد حکم قرار گرفته است، جرایم علیه بشریت است. در آراء صادره از این دادگاهها، عنصر مادی این جرم، ارتکاب یکی از جرایم پایه، در چارچوب یک حمله گسترده یا سازماندهی شده است که البته برخی دادگاهها، هر دو شرط گستردگی و سازماندهی شده را با هم لازم می دانند و برخی دیگر، با پیروی از حقوق بین المللی عرفی وجود هریک از آن دو را کافی دانسته اند. قربانیان این جرم نیز مطابق رویه محاکم کیفری بین المللی افراد غیرنظامی هستند. این افراد به کسانی اطلاق می شود که هیچ گونه فعالیتی به عنوان نیروهای نظامی در جنگ ندارند و در نتیجه شامل افرادی که از خود دفاع می کنند و یا رزمندگانی که سلاح خود را بر زمین می گذارند نیز می شود. از نظر عنصر روانی نیز لازم است مرتکب جرایم علیه بشریت، علاوه بر قصد ارتکاب جرایم پایه، از وجود حمله گسترده یا سازمان یافته علیه یک جمعیت غیر نظامی، آگاه باشد و نیز بداند که رفتار او قسمتی از چنین حمله ای را تشکیل می دهد
