در این پایاننامه، فرآیند سنتز و عامل دار کردن نانوذرات بوهمیت با استفاده از کمپلکسهای پالادیوم و پلاتین با لیگاند 2-مرکاپتوبنزوتیازول بر روی سطح آن انجام شد. نانوکامپوزیتهای حاصل از این فرآیندها، با استفاده از تکنیکهای مختلف همچون FT-IR، XRD، EDAX، ICP، Mapping، SEM، TEM و BET مشخصهیابی و شناسایی شدند. در مرحله بعد، کاربرد این نانوذرات به عنوان کاتالیزورهای ناهمگن در واکنشهای جفت شدن کربن-کربن سوزوکی و هک مورد استفاده قرار گرفتند. نتایج ازمایشها نشان داد که این سیستمهای کاتالیزوری دارای پتانسیل بالقوه در در انجام این دسته از واکنشها بوده و محصولات هدف را تحت شرایط سبز با بازده خوب تا عالی در مدت زمان کوتاه تولید میکنند. همچنین، هر دو این کاتالیزگرها در آزمونهای هات فیلتریشن و بازیافت و استفاده مجدد ماهیت ناهمگن و پایداری کمپلکسهای کاتالیزوری روی سطح بستر بوهمیت را تأیید کردند و قابلیت بازیافت بینظیری را به نمایش گذاشتند. بر اساس نتایج به دست آمده، میتوان پیشبینی کرد که این نانوکامپوزیتها در سایر واکنشهای جفت شدن کربن-کربن و کربن-هترواتم و همچنین در مصارف با مقیاس پایلوت و صنعتی دیگر قابل استفاده خواهند بود.