درک تعاملات اجتماعی میان افراد و گروه های اجتماعی که تصمیمات و نحوه دستیابی به اهدافشان بهم وابسته است، مبنای شکل گیری نظریه بازی بوده است که با توسیع دامنه کاربرد آن از اقتصاد به جامع شناسی، ریاضی و سپس علوم سیاسی، بستری مناسب برای تعیین تعادل های اجتماعی و اتخاذ استراتژی های بهینه در تعاملات فرهنگی و اجتماعی را ایجاد نموده است. این نظریه بر پایه منفعت طلبی و عقلانیت بازیگران شکل گرفته است و در ساخت نظری آن از مدل سازی، تمثیل و استعاره سازی استفاده می شود. همچنین در این نظریه ساختار ویژه ای برای ارزیابی و سنجش ارزش کل بازی بر مبنای استراتژی های موجود برای هریک از بازیگران، نحوه توزیع اطلاعات میان بازیگران و مطلوبیت انتظاری از اتخاذ هریک از این استراتژی ها، در نظر گرفته شده است. امروزه این نظریه با تحلیل مسائل جامع شناختی، اقتصادی و زیست محیطی در تعیین سیاست های کلان ملل مورد توجه صاحب نظران و سیاست گزاران قرار دارد. لذا شایسته است با بومی سازی این نظریه بتوان در تعیین سیاست های کلان استراتژیک کشور از ظرفیت های آن در زمینه تحلیل های جامع شناختی، بررسی سناریوهای مختلف، ارائه راهکارها و پیش بینی های لازم بهره برد. در این راستا در این مقاله ضرورت استفاده از نظریه بازی در حل مسائل جامع شناختی با توجه به زیست بوم شهرستان شیروان مورد بررسی قرار می گیرد. برای این منظور ابتدا به بررسی نظریه بازی با رویکرد جامع شناختی پرداخته و سپس الگوهای معروف نظریه بازی که در تحلیل رفتار روزمره مردم با در نظر گرفتن شرایط بومی و منطقه ای موثر هستند را مورد مطالعه قرار داده و مثال های متنوعی در این زمینه ارائه خواهد شد. در نهایت نحوه تعامل مسافرین و رانندگان در سیستم حمل و نقل درون شهری شهرستان شیروان به عنوان یک نمونه از رفتارهای اجتماعی که با توجه به نظریه بازی تحلیل شدنی است، بررسی می شود