طی چند دهه اخیر رابطه بین رشد اقتصادی و مخارج دولت توجه پژوهشگران زیادی را به خود جلب نموده تا جایی که منجر به انجام مطالعات تجربی بسیاری در این زمینه در کشورهای توسعهیافته و درحال توسعه شده است. روند افزایشی مخارج دولت همراه با نوسانات زیاد رشد اقتصادی طی سالهای پس از انقلاب اسلامی در ایران، شرایط قابل توجهی را بوجود آورده که بر ضرورت بررسی این موضوع میافزاید. پژوهش حاضر کوششی در جهت بررسی رابطه رشد اقتصادی بر مخارج دولت در ایران می- باشد. در این راستا به بررسی تجربی روابط بلندمدت و کوتاهمدت بین متغیرهای مورد بررسی طی دوره زمانی 1357-1397 و با استفاده از مدل ARDL غیرخطی در اقتصاد ایران پرداخته شده است. یافتههای این مطالعه نشان داد که عدم تقارن در بررسی رابطه بین رشد اقتصادی و مخارج دولت وجود دارد، بطوریکه اثر شوکهای مثبت و منفی رشد اقتصادی بر مخارج دولت در کوتاهمدت و بلندمدت، نامتقارن است. همچنین نتایج آزمون علیت گرنجری نشان داد که یک رابطه یکطرفه از سمت رشد اقتصادی به مخارج دولت وجود دارد؛ در حالیکه این رابطه در جهت عکس وجود ندارد. به عبارت دیگر، نتایج این آزمون تأییدکننده رویکرد واگنر و نشاندهنده عدم تأیید قانون کینزی برای اقتصاد ایران است.