ارزشگذاری منابع طبیعی و سیستم های محیطی که از دیدگاه اقتصاددانان و اکولوژیست ها صورت می گیرد، دارای اهدافی مانند: شناخت و فهم منابع زیست محیطی و اکولوژیکی توسط انسان، ارائه مسائل زیست محیطی کشور به تصمیم گیرندگان و برنامه ریزان، فراهم آوردن ارتباط میان سیاست های اقتصادی و درآمدهای طبیعی، سنجش نقش و اهمیت منابع زیست محیطی در حمایت از رفاه انسانی و توسعه پایدار و جلوگیری از تخریب محیط های طبیعی و بهره برداری بی رویه منابع طبیعی، مهم می باشد. افزایش تقاضا برای خدمات زیست محیطی به همراه تخریب و تهی شدن منابع طبیعی و فضای زیستی، ضرورت ارزشگذاری این خدمات را روشن می کند. بدلیل عدم وجود بازارهای مستقیم برای کالاها و خدمات زیست محیطی از روش های جایگزین برای اندازه گیری منافع بهبود محیط زیست استفاده می شود. در دهه های اخیر روش های مختلفی برای درونی کردن آثار جانبی یا تخمین تمایل به پرداخت نهایی برای کالاهای زیست محیطی و کالاهای غیر بازاری پیشنهاد شده است. روش الگوسازی انتخاب یا آزمون انتخاب رویکرد جدیدی است که در دهه های اخیر کاربردهای فراوانی در دنیا در زمینه اقتصاد محیط زیست دارد. در این مطالعه روش آزمون انتخاب معرفی و مراحل طراحی آن که شامل: شناسایی ویژگی ها و سطوح آنها، طراحی تجربی، جمع آوری و تجزیه و تحلیل داده هاست تشریح می شود. برای بررسی مدل اقتصادی، مدل لاجیت چند جمله ای، مدل لایجت شرطی، مدل لایجت آشیانه ای و مدل لاجیت پارامترهای تصادفی بیان شده است. نتایج مطالعات گویای آن است که روش آزمون انتخاب نسبت به روش های ارزشگذاری از انعطاف پذیری بیشتری در برآورد ارزش خدمات زیست محیطی برخوردار بوده و در حال تبدیل شدن به ابزاری رایج برای ارزشگذاری زیست محیطی است
