علی سایه میری

در این مطالعه ارزش اقتصادی کیفیت آب خانگی شهر دهلران و میزان تمایل به پرداخت استفاده‌کنندگان از آب شرب خانگی با استفاده از روش ارزش‌گذاری مشروط و پرسش‌نامه دوگانه دوبعدی که دارای یک متغیر وابسته با انتخاب دوگانه (پذیرش یا عدم پذیرش مبلغ پیشنهادی) می‌باشد اندازه‌گیری شده است. برای اندازه‌گیری میزان تمایل به پرداخت استفاده‌کنندگان از آب شرب خانگی شهر دهلران از الگوی کیفی مدل لاجیت استفاده‌شده است و فرد بر اساس حداکثر کردن مطلوبیت خود، تمایل به پرداخت خود را نسبت به مبلغ پیشنهادی ابراز می‌دارد. در این پژوهش، عوامل اقتصادی – اجتماعی مؤثر بر تمایل به پرداخت مانند سن، تحصیلات، نگرانی از کیفیت آب آشامیدنی، درآمد، مبلغ پیشنهادی، شغل، تعداد اعضای خانوار، قبض ماهیانه آب و آگاهی در مورد بیماری‌های قابل‌انتقال از طریق آب آشامیدنی موردبررسی قرارگرفته است. همچنین تعداد 384 پرسشنامه بین 384 خانوار شهر دهلران توزیع شده است که بر اساس نتایج به دست آمده از تکمیل پرسشنامه ها، متغیرهایی مانند سن، نگرانی از کیفیت آب آشامیدنی، اطلاعات در مورد بیماری‌های قابل‌انتقال و قبض ماهیانه آب اثر معناداری بر تمایل به پرداخت دارند. نکته قابل‌توجه در این مطالعه این است که هرچه کیفیت آب آشامیدنی از طریق آب و فاضلاب افزایش یابد تمایل به پرداخت برای افزایش کیفیت آب 097/0 افزایش می‌یابد. به‌منظور محاسبه میزان تمایل به پرداخت سه قیمت پیشنهادی 4000،2000 ،6000 به‌صورت سه سؤال وابسته به یکدیگر مطرح‌شده است. درنهایت، میزان تمایل به پرداخت برای بهبود کیفیت آب، به ازای هر خانوار شهر دهلران، 5875 تومان در ماه به دست آمد. همچنین ارزش اقتصادی کل کیفیت آب خانگی شهر دهلران 29316 تومان به ازای هر خانوار در ماه برآورد گردید.