علی سایه میری

امروزه ارزش‌گذاری اقتصادی منابع طبیعی، ابزار مدیریتی مؤثر برای مدیران جهت تصمیم‌گیری درزمینه برنامه‌ریزی طرح‌های توسعه‌ای است. هدف از مدیریت ارزش‌گذاری اقتصادی محیط‌زیست و منابع طبیعی فراهم نمودن چهارچوبی برای حفاظت از محیط‌زیست و واکنش به تغییرات شرایط زیست‌محیطی در عین توازن با نیازهای اقتصادی و اجتماعی جامعه است. تحقیق حاضر به تعیین ارزش تفرجی دریاچه دوقلو سیاه گاو آبدانان در راستای مدیریت پایدار منابع این منطقه می‌پردازد. در این مطالعه به مقایسه دو روش ‌ ارزش‌گذاری مشروط و هزینه سفر در ارزش‌گذاری مدیریت منابع ‌ طبیعی دریاچه پرداخته‌شده است. نمونه‌گیری به‌صورت تصادفی از بین بازدیدکنندگان از دریاچه دوقلو سیاه گاو آبدانان و در مقطع زمانی فصل بهار 1398 صورت گرفته است. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران 384 نفر انتخاب شد. درروش ارزش‌گذاری مشروط از مدل لاجیت استفاده‌شده و بر اساس روش حداکثر درست نمائی و درروش هزینه سفر از طریق تخمین تابع تقاضای گردشگری و با روش حداقل مربعات معمولی به برآورد متغیرهای مدل پرداخته شد. نتایج تحقیق نشان می‌دهد میزان متوسط تمایل به پرداخت پاسخ‌گویان به‌منظور بازدید از دریاچه دوقلوی سیاه گاو 7/1299 تومان به ازای هر بازدیدکننده محاسبه‌شده و ارزش تفریحی این دریاچه برای هر خانوار برابر 5460 تومان می‌باشد. ارزش تفرجی سالانه این دریاچه 467.892.000 تومان در ارزش‌گذاری مشروط و 255.122.000 تومان درروش هزینه سفر برآورد شده است. پارامترهای مربوط به متغیرهای میزان تحصیلات (X_1)، درآمد خانوار (X_2)، بعد خانوار و مبلغ پیشنهادی معنادار بوده و بر روی احتمال تمایل به پرداخت برای استفاده تفرجی دریاچه دوقلوی سیاه‌گاو تأثیرگذار هستند. همچنین در برآورد ارزش اقتصادی دریاچه به روش هزینه سفر منطقه‌ای متغیرهای هزینه سفر، درآمد خانوار، سن و تحصیلات معنادار بوده است.