علی سایه میری

نابرابری درآمد و مصرف انرژیهای تجدید پذیر وتجدید ناپذیر با توجه به افزایش روزافزون تقاضا یکی از مسائل مهم بسیاری از کشور‌ها است و ازابعاد اقتصادی، اجتماعی وزیست محیطی زیادی برخوردار می‌باشد. همچنین نابرابری درآمد یکی از مهم‌ترین موانع توسعه جوامع مختلف است. در تحقیق حاضر با استفاده از داده‌‌های دوره 1389 تا 1398 و روش گشتاورهای تعمیم‌‌یافته (GMM) علاوه بر نابرابری درآمد به بررسی تأثیر رشد اقتصادی و شهرنشینی بر مصرف برق استان‌‌های ایران پرداخته شده است. نتایج نشان می‌‌دهد که افزایش یک‌درصدی ضریب جینی باعث کاهش مصرف برق بیش از 5 درصد می‌‌شود. همچنین افزایش یک‌درصدی تولید ناخالص داخلی باعث افزایش مصرف برق بیش از 5/1 درصد می‌‌شود. این در حالی است که مجذور تولید ناخالص داخلی تأثیر منفی و معنادار بر مصرف برق دارد و افزایش یک‌درصدی آن باعث کاهش مصرف برق بیش از 03/0 درصد می‌‌شود؛ بنابراین وجود رابطه U شکل معکوس بین تولید ناخالص داخلی و مصرف برق در استان‌‌های ایران تأیید می‌‌شود. در نهایت نتایج نشان‌‌دهنده تأثیر مثبت و معنادار شهرنشینی بر مصرف برق است به‌گونه‌ای که با افزایش یک‌درصدی آن مصرف برق بیش از 2/0 درصد افزایش می‌‌یابد.