عبداله شایان

رشد اقتصادی به استفاده از منابع، نرخ رشد جمعیت، نرخ پس انداز، شیوه سازماندهی فعالیتهای اقتصادی، فنون تکنولوژیکی و. .. بستگی دارد.هدف این مطالعه ارزیابی نقش انباشت سرمایه R&D داخلی و انباشت سرمایه R&D خارجی از طریق تجارت خارجی بر روی بهره‌وری کل عوامل در کشورهای D8 وG8 می‌باشد. تئوریهای اخیر رشد اقتصادی بطور مرسوم جهت گیریهای ابداع را در واکنش به انگیزه‌های اقتصادی به عنوان موتور اصلی پیشرفت تکنولوژیکی و رشد بهره‌وری می‌دانند. با این دید، ابداع از یک طرف به دانش ناشی از فعالیت‌های R&D بستگی دارد و در طرف دیگر ابداع به انباشت دانش کمک می‌کند، نتیجتاً سطح بهره‌وری و تولید یک اقتصاد به فعالیتهای انباشته شده R&D و انباشت دانش مؤثر و ارتباط آن دو بستگی دارد. ارتقاء بهره‌وری و رشد اقتصادی در هر کشور علاوه بر اینکه تحت تأثیر سرمایه گذاری R&D در داخل بلکه تحت تأثیر سرمایه گذاری R&D در شرکاء تجاری نیز قرار دارد.در این تحقیق ما مطالعه می‌کنیم که بهره‌وری کل عوامل و تولید انباشت سرمایه R&D داخلی و انباشت سرمایه R&D خارجی بستگی دارد. هزینه‌های R&D انباشته شده داخلی را به صورت تقریبی برای انباشت سرمایه R&D داخلی و انباشت سرمایه R&D خارجی را به صورت جمع وزنی واردات ضربدر انباشت سرمایه R&D شرکاء تجاری در نظر می‌گیریم. نتایج دلالت می‌کند که انباشت سرمایه R&D داخلی و انباشت سرمایه R&D خارجی اثر مهمی بر روی بهره‌وری کل عوامل و رشد اقتصادی دارد. هم چنین نتایج تخمین پیشنهاد می‌کند که اثر انباشت سرمایه R&D خارجی قویتر از انباشت سرمایه R&D داخلی بر روی بهره‌وری کل عوامل و تولید است. در ضمن ضرایب تخمینی متغییر اثر متقابل تجارت یا انباشت سرمایه R&D خارجی بر روی بهره‌وری کل عوامل و تولید مثبت است.