نقدینگی به عنوان یکی از متغیرهای مهم اقتصادی نقش غیرقابل انکاری در چرخه اقتصادی ایفا میکند. این متغیر در صورت هدایت صحیح و منظم سیستم مالی، به عنوان عامل اصلی تامین مالی سرمایه برای اجرای طرحهایی اقتصادی محسوب شده و زمینه رشداقتصادی را فراهم میآورد، ولی از سوی دیگر در صورت عدم انضباط مالی مناسب از سوی سیاستگذاران به عنوان یکی عامل مخرب در اقتصاد دیده میشود. این مطالعه با هدف بررسی تاثیر حجم نقدینگی بر رشد اقتصادی عراق برای دوره زمانی 200 تا 2020 با استفاده از مدل پارامتر زمان- متغیر و فیلتر کالمن در نظر گرفته شده است. مطابق نتایج آزمون شکست ساختاری بای- پرون طی سالهای 2003، 2009 و 2014 شکست ساختاری در دادههای کشور عراق دیده میشود. مطابق نتایج مدل حالت- فضا، رشد نقدینگی اثر مثبت و معنی داری بر رشد اقتصادی عراق داشته است. به طوری که به ازاء یک درصد تغییر در آن، رشد اقتصادی به میزان 09/0 درصد در همان جهت تغییر داشته است. اثر عامل نیروی کار و سرمایه نیز مثبت بوده است.
