در ادبیات موجود درباره فساد اداری و مالی و رشد اقتصادی، دو دیدگاه متضاد وجود دارد. از یک طرف، محققانی وجود دارند که استدلال میکنند که فساد یک محدودیت سنگین برای رشد اقتصادی است، بهویژه در کشورهای در حال توسعه، جایی که فساد اغلب در آنها شایع است. از سوی دیگر، محققانی استدلال میکنند که در کشورهایی، که در آن نهادهای ضعیف و بوروکراسی ناکارآمد مانع بزرگی برای رشد اقتصادی میشوند، فساد ممکن است در واقع بهعنوان ابزاری برای کاهش مشکلات، بهبود کارایی و افزایش رشد اقتصادی عمل کند. این پژوهش از مدل تجربی رگرسیون انتقال ملایم تابلویی مختلف استفاده نمود که با استفاده از دادههای کشور عراق تخمین زده شد تا نشان دهد که بین سالهای 2003 تا 2020، فساد اداری و مالی با رشد اقتصادی چه رابطهای دارد. نتایج در راستای ناکارآمد بودن فساد نشان دادکه سطوح مختلف فساد، تأثیر نامتقارنی بر رشد اقتصادی دارد. به عبارت دیگر در سطوح بالای فساد عدم نهادسازیهای مناسب با شدت بیشتری باعث کاهش رشد اقتصادی میشود و هر چه سطوح فساد کاهش یابد، از شدت تأثیرگذاری منفی فساد اداری و مالی بر رشد اقتصادی کشور عراق کاسته شده است. میتوان نتیجه گرفت که بین فساد اداری مالی با رشد اقتصادی عراق، رابطهای غیر خطی وجود دارد.
