برخورداری از آب آشامیدنی سالم، بزرگترین کلید سلامت عمومی است. در طول تاریخ بشر، آب بهعنوان اساسیترین جز بقا شناخته شده و از آن به عنوان اکسیر نادر زندگی یاد شده است. هدف اصلی این مقاله برآورد ارزش اقتصادی کیفیت آب خانگی شهر دهلران با استفاده از روش ارزشگذاری مشروط (CVM) است. نمونهگیری بهصورت تصادفی با تعداد 384 نفر در فصل پاییز 1397 صورت گرفته است. برای اندازهگیری میزان تمایل به پرداخت از مدل لاجیت استفاده شد و بر اساس روش حداکثر درستنمایی، پارامترهای این مدل برآورد شده است. به منظورمحاسبه میزان تمایل به پرداخت (WTP) سه قیمت پیشنهادی 4000،2000 ،6000 ریال به صورت سه سوال وابسته به یکدیگرمطرح شد. نتایج نشان میدهد متوسط تمایل به پرداخت برای بهبود کیفیت آب خانوار، 5875 ریال و ارزش اقتصادی کیفیت آب خانگی شهر دهلران ماهانه 29316 ریال می باشد. نتایج نشان داد تأثیر متغیرهای سن، نگرانی از کیفیت آب آشامیدنی، اطلاعات درمورد بیماری های قابل انتقال و قبض ماهیانه آب اثر معناداری بر تمایل به پرداخت دارند.
