گروتسک سبکی در هنر و ادبیّات است که براساس آن دو حسّ ناسازگار ترس و خندهبههصهورت همزمهان بهه مخاطبهان إلقها مهیشهود امروزهاین مفهومتوصیفکننده دنیای پریشان و ازخودبیگانۀانسان معاصر است ونمایشدهنده دنیایی آشنا از چشماندازی بسیارعجیب کهه آن را ترسناک و مضحک جلوه میدهد. ناهماهنگی، افراط، اغراق، نابهنجاری، خندهآوری و ترسناکی، بارزترین ویژگیههایی اسهت کهه یک اثررا گروتسک میسازد داستانهایگروتسکبهدونوع تقسهیم مهیشهوند یکهی داسهتانههایگروتسهکبها محتهوایخنهدهوتهرس دیگری داستانهای گروتسکبا محتوایوحشت وانزجارونفرت گروتسکدرادبیهات غهر گسهترهوسهیعی داردودرآثهارنویسهندگانی همچون فرانتس کافکا، ساموئل بکت، اوژن یونسکو، ادگارآلن پو، فرانتسهولرو به طهور چشهمگیریوجهوددارد داسهتانههایگروتسهکی همچنین توجهبرخی ازنویسندگان ادبیات داستانی ایران ازجمله صادق هدایت، صادق چوبک، بهرام صادقیوغالمحسین سهاعدیرا بهه خهود جلب کردهاست کهبا بررسی آثارآنان میتوان بهمؤلفههای گروتسکی دست یافت دراین پژوهشبا نگهاهیتطبیقهیوتحلیلهیبها کهاو در آثار بهرامصادقیواوژن یونسکو مواردبسیاریازنمودهایمؤلفهههایگروتسهکییافهت شهد ومشهخّ شهد کههایهن دونویسهندهبهاروشهی آگاهانهبهبیان مؤلفههایگروتسکیازجملهعناصر کمیکووحشت، ناهماهنگیونابهنجاریدر خله آثارشهان نظهرداشهتهانهد وازایهن رو آثاراین دونویسندهرا میتوان جزوآثار گروتسکی دانست
