تحلیل گفتمان، یک گرایش مطالعاتی بینارشتهای است که شاخهی انتقادی آن، بیش از هر چیز بر این امر تأکید میورزد که گفتمان، رابطهای دو سویه با فعالیتهای اجتماعی و مناسبات قدرت دارد؛ بدین صورت که هم به آنها شکل میبخشد، هم تحت تأثیر این مناسبات شکل میگیرد. این رویکرد در متون ادبی نیز، از یک سو به بررسی عوامل درونمتنی و از سوی دیگر به بررسی اطلاعات غیرزبانی همچون پیوندهای متن با عوامل سیاسی، اجتماعی و فرهنگی می پردازد. رمان غروب پروانه، اثری است داستانی که به دلیل متمرکز کردن روایت برسبک زندگی زنان در فضای جنگزدهی عراق، از منظر نوع بازنمایی جنسیت، اهمیت ویژهای دارد. بررسی این متن با رویکردگفتمان انتقادی، نشان میدهد که سازوکارهای یک جامعهی مردسالار، چگونه با تولید یک گفتمان ضد زن و با استفاده از تکرار و طبیعی جلوه دادن گزارهها و بنیانهای فکری زنستیز در زندگی روزمره، علاوه بر مردان، بخشی از زنان را نیز به مروّجان و منادیان این فرهنگ تبدیل کرده است.
