یکی از هنریترین جلوههای خیال و تصویرسازی و همچنین تعمیق شعر بهرهگیری از عنصرنماد است. نماد شکافندهٔ لایههای ظاهری کلمه و عبارات، بازتاب دهندهٔ معانی پنهان آن وهمچنین نشانگر استعداد واژهها در نمایش تصاویر ذهنی است و در شعر کودک و نوجوان نیزمنجر به تأمل، اندیشیدن و ادبیت کودکانه میشود اما از آنجا که دنیای ذهن مخاطبان کودک وتوان درک آنان محدود است، شایستهاست نمادهای شعرشان نیز ساده و سطحی انتخاب شود.مقاله حاضر بر آن است تا به مقایسه و تطبیق نمادهای گیاهی و حیوانی در شعر کودک ونوجوان فارسی و کُردی بپردازد و پاسخی برای این پرسشها بیابد: 1 آیا شعر کودک ونوجوان فارسی و کُردی در به کارگیری نمادهای حیوانی و گیاهی وجه اشتراکی دارند؟ 2 آیابسامد استفاده از نمادهای حیوانی و گیاهی در شعر کودک و نوجوان فارسی و کردی به یکاندازه است؟ یافتههای پژوهش نشان میدهد که بسامد نماد در شعر کودک و نوجوان کردیبیش از شعر فارسی است؛ همچنین فراوانی نمادهای حیوانی در شعر هر دو زبان از نمادهایگیاهی بیشتر است و دیگر اینکه بسامد حیوانات نمادین در شعر کودک و نوجوان فارسیبیشتر پرندگان و در شعر کودک کُردی پستانداران هستند.
