فمینیسم ، باورداشتن به حقوق زنان ومبارزه در جهت برابری اجتماعی، سیاسی و اقتصادی زن و مرد است. فمینیستها به-ویژه در دهههای اخیر، توجه خاصی به آثار ادبی داشتهاند، بهطوریکه بررسی تصویر زنان در آثار ادبی و نیز بازتاب تجربهها و عواطف زنانه در نوشتههای زنان، از موضوعات مهم نقد فمینیستی است. در نقد فمینیستی یک اثر میتوان به جنبههای مختلف ستمپذیری زنان پرداخت؛ یکی از محوریترین این مباحث ،«اشتغال زنان» است؛ در این جستار نیز به نقد فمینیستی رمان دلفولاد اثر منیرو روانیپور از بعد «اشتغال» پرداختهایم. در ابتدا به بیان کلیاتی در مورد خانواده و اشتغال از منظر جامعهشناسی و نیز از نظرگاه فمینیستی پرداختهشده و دیدگاههای مختلف فمینیستها در این ارتباط مطرح و سپس اثر یادشده، از این زاویه نقد و تحلیل شدهاست؛ بنابریافتههای این پژوهش، این اثر دارای جنبههای قابل توجهی از منظر نقد فمینیستی بهویژه از بعد اشتغال است. باتوجه به محوریت اشتغال زن در این اثر و پرداختن نویسنده به جنبههای مثبت اشتغال و توصیفات تحسینآمیز از ابعاد شخصیتی زن شاغل در آن، میتوان چنین نتیجه گرفت که نظرروانیپور در مورد زن و حضور اجتماعی او و همچنین اشتغال، به آرای آن دسته از فمینیستها که راه حل برونرفت زنان از ظلم و ستم را « اشتغال زن» معرفی میکنند، نزدیک است.
