مطالعه در فرهنگ و ادب عامه و بررسی سویههای مختلف اعتقادی، تاریخی و ادبی آن منجر به شناخت بیشتر از چگونگی شکلگیری نوع نگرش و سیر تحول فکری و اجتماعی جوامع است. از مهمترین سویههای اعتقادی در فرهنگ و ادب عامه، موضوع دعا و نفرین است. دعا و نفرین در فرهنگ و ادب عامۀ کلهری نمود و کاربرد فراوانی دارد. پژوهش حاضر برآن است با استفاده از رویکرد مصاحبه و روش تحلیلی- توصیفی به بررسی گزارههای زبانی دعا و نفرین در گویش کلهری بپردازد. مهمترین هدف پژوهش حاضر یافتن پاسخهای اقناعی برای سؤالات پژوهش میباشد، که عبارتند از: 1- دعا و نفرین چه جایگاهی در نوع نگرش کردهای کلهر دارد؟ 2- این دعا و نفرینها ریشه در کدام بخش از فرهنگ دیرینۀ کلهری دارند. 3- شأن بیان این دعا و نفرینها چیست؟ از مهمترین یافتههای پژوهش آن است که گویشوران کلهری اغلب به دعا و نفرین و عواقب آن معتقدند. بنمایههای دعا و نفرین در گزارههای فرهنگ کلهری در سه مقولۀ باورهای دینی، روابط و مناسبات اجتماعی و مضامین تاریخی جای دارند. بالاترین بسامد از آن بنمایههای دینی و کمترین فراوانی مربوط به بنمایههای تاریخی است. همچنین بسامد دعا و نفرینهای حاصل از مناسبات اجتماعی در مرتبۀ دوم است.
