شیخ آذری و شاه نعمتالله ولی از شاعران صاحب نام عهد تیمور و فرزندان او هستند که شیخ آذری مرید شاه نعمتالله بوده است. مقایسهی شعر آن دو راهی است، برای آشنایی با جایگاه آنان در شاعری و علاوه بر این از این راه میتوان آشنایی بیشتری با شعر عهد آنان پیدا کرد. برای رسیدن به این مقصود دو غزل از آنها که ظاهراً به استقبال هم سروده شده و از جهت وزن و قافیه یکسان بودند، انتخاب و مقایسه شد. بدین شیوه که نکات، برجستگیها و نقاط قوّت و ضعف آنها را در سه سطح ادبی، فکری و زبانی استخراج و مقایسه شد. حاصل بررسی آن شد که در سطح ادبی غزل شیخ از جهات تخیل و موسیقی بسیار غنیتر از غزل شاه نعمتالله بود. در سطح فکری، دو غزل بنا به رسم زمانه صرفنظر از بعضی مضمونسازیها آذری، فاقد هرگونه فکر و معنی تازهای بودند. در سطح زبانی هم بنابه رسم زمان، زبان دو غزل ساده، روان، عامیانه و نزدیک به منطق گفتار و نثر بود که گاه ضعفها و سستیهایی هم در آنها خصوصاً در غزل شاه نعمتالله دیده میشد و نشانههای کهنگی زبان شاه نعمتالله کمی بیشتر بود.
