علی یاسینی

مقدمه: هدف نهایی هر سیستم بهداشتی درمانی ارتقاء کیفیت خدمات مراقبتی است که پرسنل بیمارستان و به طور خاص پرستاران، نقش مهمی در جهت پیشبرد آن دارند. بهبود عملکرد پرستاران تابع عوامل و شرایط درون سازمانی و برون سازمانی متعددی است که مهمترین آن سبک رهبری حاکم بر سازمان است. از مهمترین سبک های تاثیرگذار بر بهبود عملکرد، بروز رفتارهای سازمانی مثبت و ایجاد معنویت درکار، سبک رهبری خدمتگزار است. هدف: تعیین تاثیر رهبری خدمتگزار بر رفتار شهروندی سازمانی با نقش میانجی معنویت در کار هدف اصلی پژوهش حاضر است. روش کار: پژوهش حاضر از لحاظ هدف کاربردی و از نظر شیوه گردآوری داده ها، توصیفی از نوع همبستگی است که به طور خاص از الگویابی علّی استفاده شده است. جامعه آماری شامل تمامی پرستاران و سرپرستاران مراکز آموزشی درمانی دانشگاه علوم پزشکی گیلان بود که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای و به کمک جدول کرجسی و مورگان تعدد 152 پرستار و 57 سرپرست به عنوان نمونه انتخاب شدند. داده ها با استفاده از سه پرسشنامه استاندارد سبک رهبری خدمتگزار،رفتار شهروندی سازمانی و معنویت در کار گردآوری و از طریق روش-های آمار توصیفی، استنباطی و الگویابی معادلات ساختاری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج: نتایج پژوهش حاکی از آن است که وضعیت سبک رهبری خدمتگزار برای سرپرستاران و وضعیت معنویت در کار و رفتار شهروندی سازمانی برای پرستاران در سطح نسبتاً مطلوب قرار دارد. اثرات مستقیم رهبری خدمتگزار بر رفتار شهروندی سازمانی (t=1/35,β=0/08)، رهبری خدمتگزار بر معنویت در کار(t=2/05, β=0/18) و معنویت در کار بر رفتار شهروندی سازمانی (t=10/02, β=0/75) به لحاظ آماری معنادار می باشند. همچنین اثر غیر مستقیم رهبری خدمتگزار بر رفتار شهروندی سازمانی با میانجی‌گری معنویت در کار (t=6/21, β=0/6) به لحاظ آماری معنادار و قوی است. نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج پژوهش، مدیران پرستاری می‌توانند با بکارگیری سبک رهبری خدمتگزار موجب افزایش معنویت در کار و رفتار شهروندی سازمانی در پرستاری شوند که به نوبه خود ارتقای کیفیت خدمات مراقبتی ارائه شده به بیماران را به همراه دارد.