با توجه به اینکه واحدها و نهادهای فرهنگی نقش مهم و اثربخشی در احیاء و برگزاری مراسم و امور فرهنگی، دینی و مذهبی در جامعه و آموزش عالی به طور خاص دارند و مورد حمایت نهادهای فرهنگی مختلف جامعه هستند، میطلبد که بر اساس مطالعات علمی و نیاز آموزش عالی، سازماندهی و برنامهریزی در راستای ایجاد باورهای فرهنگی، دینی و اعتقادی در سطوح مختلف آموزش عالی صورت گیرد تا دانشجویان و کارکنان بر اساس آموزه های اسلامی موجود در نظامهای آموزشی، جهت غنا و رشد فکری خود به سوی واحدهای فرهنگی سوق داده شوند. بر این اساس پژوهش حاضر با هدف تدوین راهبردهای فرهنگی دانشگاه ها و مؤسسات آموزش عالی غرب کشور صورت گرفت. روش پژوهش توصیفی پیمایشی و از نوع توصیفی تحلیلی است. جامعه آماری در بخش کیفی متخصصان و اساتید حوزه های فرهنگی و دینی بود که با استفاده از نمونه گیری گلوله برفی تعداد 31 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. در بخش کمی نیز جامعه آماری تمامی کارکنان، مدیران و دانشجویان فعال در حوزه-های دینی و فرهنگی بودند که به استفاده از نمونهگیری طبقهای تعداد 376 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابتدا با استفاده از مصاحبه و پرسشنامه باز، عوامل داخلی (نقاط قوت و ضعف)، و عوامل خارجی (فرصتها و تهدیدها)، دانشگاهها شناسایی و در ادامه با استفاده از پرسشنامه بسته این عوامل به نظرسنجی گذاشته شده است. جهت تجزیه و تحلیل داده ها، آزمونهای آماری تیتک نمونهای، تحلیل عاملی تأییدی و روش تجزیه و تحلیل SWOT بکار رفته است که در نهایت 17 استراتژی شامل: شش استراتژیSO، سه استراتژی ST، پنج استراتژی WO و سه استراتژیWT برای آموزش عالی تدوین و پیشنهاد گردید.
