نکاح مسیار که در کشورهای حوزۀ خلیج فارس رواج یافته، به نکاحی گفته میشود که برخی شرایط نکاح مثل ایجاب و قبول و مهریه را داراست، اما در آن، التزامی به حقوق زوجیت وجود ندارد و زوجه از برخی حقوق خویش، مانند حق نفقه، سکنی، لباس و حق قسم، میگذرد. در جواز و عدم جواز این ازدواج میان فقهای اهل سنت اختلاف وجود دارد. با توجه به ابتلای بخشی از جامعۀ سنیمذهب به آن از یک سو و آثار تربیتی منفی آن از دیگر سو، بررسی مشروعیت این ازدواج در مقایسه با شرایط و لوازم نکاح دائم و موقت، و بیان آثار تربیتی آن در مقایسه با ازدواجهای مذکور ضرورت دارد. در این پژوهش که به روش توصیفی تحلیلی انجام پذیرفته، چنین نتیجه گرفته شده است که ازدواج مسیار به دلیل عدم مطابقت با ازدواج دائمِ معتبر از نگاه اهل سنت و امامیه و نیز تفاوت ماهوی با نکاح موقت، و نیز نداشتن دلیل جداگانه، مشروعیت ندارد و آثار منفی تربیتی متعددی را به بار میآورد.
