این پژوهش در پی آن است تا برداشتی نو از احادیث دربارهی تنبیه کودک، بهمنظور تربیت و تأدیب او ارائه دهد. احادیث مرتبط به دو دسته تقسیم میشوند: دستهای بر عدم مشروعیت تنبیه کودک دلالت دارند و دستهی دیگر بر خلاف دستهی اول، بر جواز و مشروعیت راهبرند. هر دو دسته از لحاظ دلالت و راهحل تعارض میان آنها، بررسی میشوند. بر مبنای آنچه از مفاهیم احادیث پیامبر (ص) و معصومین (ع) برمیآید، نباید به شخصیت کودک لطمهای وارد شود؛ زیرا دارای عواطف لطیفی است که در بستر زمان گامبهگام شکلگرفته و به رشد میرسد. شکوفایی وی نیازمند محیط آموزش و پرورش سالم و مناسب است. در دوران معاصر، با توجه به پیچیدگی جوامع بشری و افزایش جرائم و بزهکاری، لازم است برای تربیت کودکان، تنبیه مناسب با وضعیت روحی و عاطفی آنان و راهکارهایی مناسب از منظر احادیث بهدست آورد. نوشتار حاضر با هدف بررسی تنبیه کودک از منظر احادیث به شیوه توصیفی_تحلیلی انجام گرفته است.
