با تتبع در متون روایی شیعه، میتوان در یافت که شمار فراوانی از روایات، مشتمل بر مفهوم نفی بأس است .اگر چه، فقهای امامیه، به صورت پراکنده و در ضمن مباحث فقهی و اصولی، گاه متعرض معنا و مفهوم این تعبیر شدهاند و کلماتی در این باره بیان داشتهاند؛ اما پژوهشی مستقل در این باره که به کشف حقیقت معنایی این تعبیر پرداخته و پرده از ُکنه آن برداشته باشد، در میان نیست. شناسایی مفهوم نفی بأس و دامنهی دلالت آن نقش بسزایی در تبیین مفاد این روایات و گز ینش حکم صحیح در مقام استنباط دارد. با ملاحظهی معنای لغو ی بأس، تأنی در کاربستهای قرآنی این واژه و کلمات فقهای امامیه پیر امون آن، چنین به نظر میرسد که مدلول نفی بأس انتفای نهی تحر یمی و عدم توجه عقاب در مجال توهم آن است و فراتر از آن ،دلالتی بر معنای د یگر ندارد.
