از ویژگی های بارز یک شرکت سهامی، داشتن شخصیت حقوقی مستقل است و وجود اهلیّت، حق اقامه دعوی، اقامتگاه، تابعیت و حقوق و التزامات مستقل، از آثار این شخصیت حقوقی است که به نظر برخی از فقها وجود چنین آثاری، تنها برای انسان متصور است و نمی توان آنها را برای یک موجود اعتباری در نظر گرفت و فرض وجود شخصیت حقوقی، از نظر فقهی موجب سلب مسؤلیت شرکا و سهامداران نمی شود اما نظر دیگر بر این است که اعتبار داشتن شخصیت حقوقی(معنوی) مستقل برای شرکت سهامی آن را از ماهیّت شرکت های فقهی خارج نمی سازد امّا برخی فقها بجای قبول یا نفی مطلق شخصیت حقوقی شرکت سهامی، برای آن شخصیت حقوقی با مسولیت محدود در نظر گرفته اند. مقاله حاضر که به روش توصیفی- تحلیلی، ضمن بیان و نقد دیدگاه ها درباره ی شخصیت حقوقی شرکت سهامی و آثار آن از منظر فقه فریقین و حقوق، بر این باور است که با تحلیلی دقیق از «ذمه» می توان وجود شخصیت حقوقی را در فقه اسلامی ثابت کرد و این را پذیرفت که همان گونه که ذمه، وصفی قائم برانسان است منعی ندارد که این وصف بر غیر انسان(شرکت سهامی) هم باشد و به تبع آن، آثار چنین شخصیتی را مطابق با موازین فقهی دانست.
