دین به عنوان یکی از مهمترین و پرسابقهترین نهادهای بشری همواره، در رابطهای متقابل با نظامهای اجتماعی بوده است. به گونهای که از این نظامها تأثیر پذیرفته و بر آنها تأثیر نهاده است. رهیافت دینی جوامع و تحولات دینداری آنها که در سبکهای مختلف دینی نمود مییابند، نمونهای بارز از این روابط متقابل است. این مقاله بر آن است تا با بهره گیری از روش تحلیل محتوای کیفی به مطالعهی گونه ای خاص از دینداری به نام دینداری موقعیتی بپردازد . یافته های به دست آمده بیانگر آنند که دین داری موقعیتی نوعی دین داری کاسبکارانه است که بر پایه محاسبه سود و زیان انجام می پذیرد
