هدف این پژوهش درک و تفسیر و تجربه زیسته مادران در تعامل با فرزند معلولشان است. این پژوهش یک پژوهش کیفی مبتنی بر رویکرد پدیدارشناسی تفسیری است. دادهها از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته جمعآوری شده است. شرکت کنندگان به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شده و مصاحبهها تا رسیدن به اشباع نظری ادامه پیدا کرد. در نهایت با 13 نفر از مادران دارای فرزند معلول مصاحبه انجام شد. کل مصاحبههای انجام شده برروی کاغذ پیاده شده و تجزیه و تحلیل آن به روش اسمیت و همکاران انجام گرفت. برای اعتباریابی از معیار مقبولیت و باورپذیری استفاده شده است. یافتههای تحقیق شامل شش مضمون اصلی است که عبارتند از: الگوهای رفتاری خانواده، پیامدهای معلولیت فرزند بر زندگی خانواده، تجارب زیسته مادران از معلولیت فرزند، میزان حمایت نهادهای دولتی و غیر دولتی، درک و تفسیر معلولیت و نوع و علل معلولیت و تشخیص آن که هر کدام از آنها دارای مضمونهای فرعی متعددی هستند. نتایج حاصله نشان داد که وجود فرزند معلول در خانواده منجر به بروز مشکلات متعدد روحی، روانی، اقتصادی و اجتماعی شده به صورتی که کلیه ابعاد زندگی اعضای خانواده را تحت تاثیر قرار خواهد داد. روابط اجتماعی و شرایط اقتصادی و مالی بیشترین تاثیر را از تولد فرزند معلول میبینند. از جمله نتایج دیگر این پژوهش نقش کمرنگ نهادهای حمایتی جهت کمک به این خانوادهها است.
